Aeroplanmbajtësja Ford largohet nga Gjiri, ndërkohë mbërrin ARG-ja amerikane -shenja të sulmit amfib

Aeroplanmbajtësja Ford po largohet nga zona e operacioneve të saj në Gjirin Persik për në Kretë, ku do të kryhen riparime pas një zjarri që shpërtheu në lavanderi të anijes të enjten e kaluar.
Zjarri thuhet se zgjati për 30 orë, duke shkaktuar lëndime të lehta për dy marinarë dhe thithje tymi për 200 të tjerë. Gjithashtu la mbi 600 pa shtretër, duke i detyruar ata të flinin në dysheme dhe tavolina diku tjetër në transportuesin. Zyrtarë të Marinës Amerikane, të paidentifikuar, që folën me Reuters nuk specifikuan se sa kohë do të qëndrojë anija 13 miliardë dollarëshe në Kretë për riparime.
Nëse do të ketë një operacion amfib, ai nuk do të jetë në Iran.
Megjithatë, lëvizja e Marinës Amerikane ngre një pyetje tjetër, edhe më problematike: a po përgatitet një zbarkim i MEU-së (Njësisë Ekspedicionare të Marinës) të hipur në ARG? Siç e parashikuam, mjetet zbarkuese amfibe dhe mjetet tokësore të përdorura nga 2,200 ushtarët e MEU-së janë kryesisht të hipura në dy LPD-të që shoqërojnë “Tripolin”, dhe vetë Marinsat janë gjithashtu të shpërndarë në të tre anijet.
A do të ndjekë “San Diego” dy njësitë e tjera detare në atë që duket të jetë një lëvizje për të turbulluar ujërat? A është vetë vendosja e ARG-së në Lindjen e Mesme një vendim i marrë për të mashtruar iranianët dhe vëzhguesit ndërkombëtarë? Zhvendosja e një grupi detar sulmues amfib nuk është një detyrë e vogël, si në aspektin e kostos financiare të operacionit ashtu edhe të kostos së tij strategjike: sektori i ndjeshëm i Paqësorit Perëndimor tani mbetet në thelb i pambrojtur, me transportuesin e avionëve “George Washington” në portin e Yokosukës që po përfundon punimet e mirëmbajtjes.
A është vendimi për të zhvendosur ARG-në në Lindjen e Mesme një manovër politike për të ushtruar presion mbi Iranin? Nuk ka gjasa që Teherani të dorëzohet ndaj një presioni të ngjashëm, duke pasur parasysh rezistencën e konsiderueshme të regjimit pavarësisht dëmeve të rënda që pësoi aparati i tij ushtarak si rezultat i fushatës ajrore të vazhdueshme izraelito-amerikane.
A po vlerëson Pentagoni një zbarkim të mundshëm amfib në një nga ishujt në Ngushticën e Hormuzit (Qeshm, më i madhi por iranian) ose në veriun e largët të Gadishullit Musandam (Oman) për të krijuar një “kundër-flluskë” të aftë për të mbrojtur trafikun detar? Kjo e fundit është një mundësi e besueshme, veçanërisht nëse merret miratimi i Omanit: një zbarkim amfib lejon vendosjen e një numri të madh personeli dhe pajisjesh në një afat kohor më të shkurtër sesa një transport ajror, dhe për këtë arsye lejon një veprim që është më pak i parashikueshëm në aspektin e reagimit të kundërshtarit sesa një transport ajror që zbarkon në një aeroport.
A do ta anashkalojë ARG-ja Hormuzin për të zbarkuar marinsat në ishullin iranian Kharg, një terminal i madh nafte? Vështirë se është e besueshme, duke marrë parasysh rreziqet që lidhen me tranzitin e Hormuzit dhe vetë zbarkimin.
Nëse ka një zbarkim amfib, dhe për këtë arsye LPD “San Diego” drejtohet gjithashtu për në Lindjen e Mesme, dhe nëse ARG riorganizohet me shoqërim adekuat të ofruar nga shkatërrues dhe nëndetëse që janë tashmë të pranishme në zonë, ka të ngjarë që të jetë në gadishullin e Omanit. Një veprim i tillë do t’u jepte gjithashtu Marinsave përvojë të vlefshme në aftësitë kundër-flluskë, të cilën ata e kanë praktikuar për njëfarë kohe falë një ndryshimi të rëndësishëm në doktrinë dhe blerjes së sistemeve të reja të armëve që rezultuan. Kjo është një rrugë që ata kanë ndërmarrë që nga viti 2020 për të rimarrë aftësitë e tyre amfibe pas ndërprerjes së tyre të gjatë në Afganistan, me qëllim kundërshtimin e flluskave kineze të Anti-Aksesit/Mohimit të Zonës në Paqësorin Perëndimor./Lajmi i Fundit
Artikulli vjen nga InsideOver.


